The post Computational thinking through activities embedded in the local environment appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

“I will give you a talisman. Whenever you are in doubt, or when the self becomes too much with you, apply the following test. Recall the face of the poorest and the weakest man whom you may have seen, and ask yourself, if the step you contemplate is going to be of any use to him”.

The source of my angst became instantly clear to me.

The NEP has articulated the principles that the education system must be built on – a holistic education that is equitable, that is locally relevant and uses technology and places the teachers at the centre of the process. These principles are as self-evident as they are not new. Further the NEP seeks to include a part of childhood hitherto left out of school education, namely the Early childhood years, from 2- 8 years. The structure it proposes seems to follow logically from the stated objectives. At every stage the child is to be prepared for the next level. The adults – teachers and caregivers – will be trained in all the techniques needed for this. And the system will be adequately resourced for this. So, what is the seed of unrest in me due to?

The discomfort in me was not due to what the NEP has articulated but on what it has remained silent on. About creating a school environment that is not determined by hierarchy between the teacher and student. On nurturing a learning process that is supported by a trusting and respectful relationship between the participants. On the fundamental principles that govern our structure of society and its institutions. On the implicit acceptance of the current, exploitative principles of societal organization. On the automatic role that education is being asked to perform in the organization of such a society.

Education needs to originate from the local for it to be truly empowering and emancipatory. For education to liberate, the processes must create original minds, capable of thinking, questioning and exploring, fearlessly. It is not to be exclusively focused on delivering an end product of an individual who can contribute productively, but rather be a process of unfolding and flowering. The NEP is correct in its assertion that the teacher is the central element of a reformed education; but a teacher who is concerned with the society as a whole, the ecology that we are a part of and the relationships that all of us are embedded in. Literacy and numeracy and functional excellence are essential and will emerge quite naturally from this process.

The curriculum must concern itself with questions of equity – not merely in terms of opportunities and implements for learning – but from the very fundamental questions of what constitutes learning, what societal requirements are allowed to be articulated for education, what skills are deemed necessary and the relative value of these skills. Students should become aware of questions of equitable access to resources and opportunities, meaningful livelihoods and diverse knowledge systems. School education should build in children an, original mind, capable of reflecting and discerning the right action, preparing them to live a life of harmony within and with the world. In the absence of such an overarching purpose, a mere stringing together of arts and crafts and arithmetic and sciences will remain just that – an assortment of different skills.

Education is not a mere instrumentality for a productive society; the teacher is not a technician to function in “a light but tight” regulatory framework. What is needed is a very different kind of preparation of the teacher – beyond providing tools to build numeracy and literacy, beyond the mechanics of teaching a craft. It is imperative that we reclaim the intellectual autonomy for the teachers in creating meaningful, culturally responsive and affirming learning experiences for the students. Let the teachers demonstrate the the potential and necessity of the normative project of education.

If we are to produce a truly equitable society, with opportunities for all, let Gandhi’s talisman be the point where we start.

The post What might Gandhi have to say on the National Education Policy appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

Read more

The post Reclaiming education during a pandemic appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

” Understanding Learning Outcomes is online course. This course started on May 28^th. In 1^st webinar they gave one question every participate must give answer, with one word answer. In the next webinar they discussed. First time like this online course I participated. It was very interesting and very exciting. In this course 10 days, 20 hours, 20 participants, 3 facilitators, 18 course outcomes, 10 webinars, 8 quizzes, 2 assignments. Day 1 to day 10 I attended all the classes. When course started, there was internet problem and connecting was little difficult. Then I connected my mobile phone it was very nice. Every day I attended webinars, quiz and assignments. In this course I understood all topics but few topics like case studies 4 and 5 and assessment were difficult.

In this course I learnt so much each and every activities they presented very well with their expression and examples. They sent good materials for reading. In this course time I read good materials and before doing thinking is more important. In this course every one collaboratively worked and completed every activity. Important of team work I learnt. All this activities we are doing at our Sanctuary school but this is a kind of method I learnt in this course. Learning learning outcome and student centric work are some things we are doing past few years including planning and making / doing with children. For this course must reading books, good materials, good planning and more ideas we can make and apply at school curriculum.”

The post My experiences from an online course appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

We share below some reflections from our teachers.

Ademma S

Ademma, reflecting on what she understood of the book, how it relates to our schools and our lives today and also shares what she thinks education/ teaching should be. (Excerpt from the last chapter).

• గీజు బాయి అంటున్నాడు ముందు ప్రపంచ స్వారుపం ఇలా ఉండేది కాదు, ఇంగ్లీసు వారు మన దేశంలో కొత్త కొత్త ప్రయోగాలు చేశారు, ఇంకా మనుసులు కూడ మన దేశన్ని నాశనం చేస్తున్నారు.
• ఆయన చెప్పినట్టే నిజంగా మనుసులు ప్రాపంచాన్ని మార్చినారు ఎలా అనగా ముందు అయితె నీల్లు బూమి పైబాగన్న ఉండేది చెరువులు,కుంటలు, బావూలు నిండుగా నీల్లు ఉండేవి ఎక్కడ చూసిన నీల్లు పోతూండేది.
• అడవిలో కూడ నీలు ఎక్కడ చూసిన ఉండేవి, ఏటిలో కూడ నీల్లు పోతూండేది, అప్పుడు జీవరాసులు, పాక్షిలు నీల్లుతాగుతు ఎక్కువగా ఉండేది. ఇప్పుడు అయితే జీవరాసులు అంతగా కనిపించేది కాదు,
• అడవిలొ నీల్లు లేవు మనుసులు బోర్లు వేయడం వలన నీల్లు అన్ని అందులోకి వెల్లిపోయాయి, బావులు,చెరువులు, ఎండిపోయాయి, మనుసులు అడవిలోని చెట్లను నరకి ఇండ్లకోసం ఇంక రక రకల పనిముట్లకోసం ఉపయోగిస్తున్నారు, అందువలన వర్సలు తగ్గీపోయయి.
• సెల్ పోన్ టవర్స్ పెద్ద పెద్ద ప్యాక్టిరిలు కట్టాడం వలన అందులోని పొగ ఆకశంలోకి పోతుంది పక్షిలకు ఆని కలుగడం వలన చాలపక్షిలు చనిపోయయి.
• అప్పుడు పంటలు చేసెటప్పుడు పంటలకు ఎరువులు చల్లేవారు, ప్రజలకు రోగాలు అంతగా ఉండేది కాదు, ఇంకాఆ పంటలను తినటానికి పురుగులు,ఎలుకలు వచేవి వాటిని తినటానికి పక్షిలు, పాములు వఛెవి, వాటిని తినటానికి డేగలు,గ్రద్దలు వచేవి ఇలా ఒకదాని మీద ఒకటి ఆదరపడి జీవించేవి.
• ఇప్పుడు పంటలకు రక రకల మందులు చెల్లడం వలన మనుసులకు రోగాలు వస్తున్నాయి పక్షీలు కీటకాలు తగ్గి పోయాయి.
• గీజుబాయి చెప్పినట్టె మనం కూడ పిల్లలకు ఎదైన కొత్తవిశం చెప్పాలి. మనం బ్యెంగులూరు మ్వూజియంకు వెల్లినాము అలాగే పిల్లలను ఇంకా కొత్త చోటికి తీసుకోని వెల్తె వాలు ఆనందంగా చూస్తరు, కాని కరోన రావడం వలన మనము ఎక్కడకు వెల్లలేము, కరోన ఎక్కడ లేకుండా దేశంలో నుండి వెల్లిపోతే మనం పోవఛు.
• గీజుబాయి పిల్లలకు స్వేఛ అనురాగంతో వాల్లను కొట్టకుండ తిట్టకుండ నేర్పడు మనం కూడపిల్లలకు అలానే నేర్పెంచాలి.
• కేవలం డబ్బు కోసం మాత్రం చదువు చెప్పడంకా కాదు దానికి తగ్గట్తు పలితం కూడ ఉండాలి.

P Jayapalappa

Jayapal shares his understanding of how the author conducts a cultural program and in this audio podcast, talks about how such an event can help a teacher in imparting language instruction, particularly grammar.Reflections from Jayapalappa

Jyothi T

Teacher class lo భొదించే ముందు తాను స్యయంగా ఆచరించి దాని ఫలితం చూచి తరువాత భొదించాలి. తరగతిలొ పిల్లలందరు ఒకే విధంగా వుండరు. ఒకోక్కరి ఆసక్తి, ఆలోచనా విధానం ఒకోక్క విదంగా వుంటుంది. teacher మొదట పిల్లలందరి మనొ భావాలను తెలుసుకోవాలి. మొదట వారితో బాగా మాట్లాడించాలి. వారికి టీచర్ బాగా దగ్గరవ్వలి. పాఠశాల అన్న క్లాసులు అన్నా పిల్లల్లొ భయం పోగొట్టాలి. పిల్లలు ఇష్టంగా పాఠశాలకు రావడానికి అవసరమైన విధంగా టీచర్ వుండాలి.పిల్లల ఇష్టాన్ని గుర్తించి classlo teacher plan చేసుకోవాలి. పరిశుభ్రత గురించి రోజు పిల్లలకి చెప్పాలి .పిల్లల్లొ ఆలోచించే శక్తిని పెంపోందించాలి. రోజు చెపిందె చేప్పి బోర్ కొటించకుండ రోజు ఒక ఆసక్తికర కొత్త కొత్త విషయలు భోదించాలి .పిల్లలకి కథలు చెప్పి కథలొని సన్నివేశాలు ఆలోచించే విధంగా వుండాలి .పిల్లల్లే సోంతంగా కథలు చదివే విధంగా ప్రోత్సహించాలి. అప్పుడప్పుడు పాఠశాల యందు తల్లిదండ్రుల సమావేశం పెట్టి టీచర్ భోదనా విదానం గురించి పరిశుభ్రత గురించి వారికి అర్థమయ్య విదంగా చెప్పాలి. పిల్లలకి ముఖ్యంగా గ్రంధాలయం వుండాలి

ప్రతిరోజు క్లాసులో జరిగే కార్యక్రమాల గురించి టీచర్ డైరీలో వ్రాసుకుంటే బాగుంటుంది. డైరీవల్ల ఉపయోగం చాల వుంది. దీనివల్ల టీచర్ ముందు ఎమి చేప్పినాము ,ఇంక ఏమి చేప్పాలి అనేది తెలుస్తుంది. వ్రాయడంలొ తప్పు ఒప్పులు ,పాస్ పెయిలు చెప్పకుడదు.ఎవరి తప్పులను ఎంచకుడదు. మన అనే భావన పిల్లల్లో కలిగించాలి. ప్రతి పిల్లవాడు వినేవిదంగా చూడాలి .పిల్లల్ని కొట్టి తిట్టి చదువు చెప్పకుడదు. పిల్లవానికి ఎంత చెప్పిన జ్ఝాపకం వుండదు అనేది తప్పు ,చదువులో జ్నాపకం లేకపోయిన ఇతర విషయాలలో అతడు చురుక్క వుంటాడు. పిల్లలు ఒక క్రమ పద్దతిని పాటించే విదంగా ఉండాలి. పిల్లలకి పెద్ద పెద్ద ఉపన్యాసాలు గ్రందాలు తెలియని విషయాలు చేప్పకూడదు, మంచి మంచి నాయకులు, ఆదర్స జీవిత చరిత్రలు చెప్పవచును. ఉదా;మదర్ తేరీసా ,వివేకానంద, అర్దవంతమైన కథలు చేప్పి ప్రశ్నోత్తర రూపంలో ఉ‌ండేవిదంగా చూడాలి.

Satheeswar

Satheeswar shares his understanding of the book and what struck him as the role of a teacher and a teacher’s attitude and the kind of attention a teacher needs to pay to the students’ habits and ways of behavior.Reflections from Satheeshwar

The post Reading Sharing and Reflection – May 2020 appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

Azim Premji University ran a Case Study Challenge for showcasing interventions in social change and organizations across the country were invited to participate. FEEL responded to this call and the intervention at Kaigal was selected amongst the 6 best interventions across the country from a total universe of 95 interventions profiled. We were invited to contribute a monograph to the compendium brought out by the Azim Premji University.

Abstract

The Kaigal Education and Environment Program was conceptualized in 2008 as an integrated approach combining education, conservation and sustainable livelihoods, rooted in social ecological principles. The program works in Chittoor district, along the fringes of the Kaundinya Wildlife Sanctuary. The communities here are marginalized mixed communities; many being scheduled castes/ tribes. The Yanadi tribal community is the predominant tribal group in this area. The underlying theory of change is that human communities are an interwoven part of the local ecology and sustainable interventions must evolve with and include the local communities – whose right and responsibility it becomes to protect and conserve the local ecology they are a part of.

The case study attempts to describe this through three distinct axes of intervention – conservation, education and livelihood programs; however, it must be remembered that these are not independent. Cultural stability, economic independence and societal acceptance of these communities are dependent on all these three interventions working together.

Over the period of the intervention the program has improved the conservation status of different ecosystems covering over 14000 hectares, touching over 26000 people across 60 villages. Over 300 tribal households have been directly impacted through the intervention; the community enterprise set up as part of this program is supporting rural and forest based livelihoods. The most important outcome that emerges, however, is that changing the relationship of the human being to the environment is the cornerstone for sustainable development.

The post Kaigal program – A case study published by Azim Premji University appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

The post Teacher development for inclusive learning environments, presentation at conference of Comparative Education Society of India appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

The case study attempts to describe this through three distinct axes of intervention – conservation, education and livelihood programs; however, it must be remembered that these are not independent. Cultural stability, economic independence and societal acceptance of these communities are dependent on all these three interventions working together.

Full paper can be read here.

The post An integrated approach to education, conservation and livelihood appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

It is in this context, that this paper seeks to explore if and how an alternative approach to curriculum and school can be imagined, with empathy as the cornerstone. This paper is based on the experiences of 5 schools run by the Kaigal Education and Environment (KEEP) program, in Chittoor district, Andhra Pradesh, and will frame it in the context of education for marginalized communities in India. The schools studied as part of this paper are from 5 remote tribal villages.

Read the full paper here.

The post A humane approach to designing a school in and for tribal communities appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.

Please click here for all the publications

The post Documenting sustainable harvesting practices of NTFPs appeared first on Foundation for Education, Ecology and Livelihood.